บทที่ 43 ขอแค่เธอกับลูกกลับมา

"ไอ้อินทนิล! ลูกกูไปไหน!?"

เสียงของรามสูรดังขึ้นอย่างร้อนรนขณะที่เขาวิ่งไปคว้าคอเสื้อของเพื่อน อินทนิลที่เพิ่งตรวจคนไข้เสร็จหมุนตัวมามองเพื่อนด้วยความงุนงง

"อะไรวะ? มึงพูดเรื่องอะไร?"

"ลูกกู! เตียงลูกกูไม่มีใครอยู่! ลูกกูหายไปไหน!?"

อินทนิลขมวดคิ้วแน่น ความตกใจเริ่มตีตื้นขึ้นในใจ แต่เขายังคงพยายามใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ